Wymogi redakcyjne

WYMAGANIA TECHNICZNE

  1. Format pliku:

− .doc lub .docx (format papieru A4),

  1. Tekst:

− objętość tekstu: od 20 000 do 40 000 znaków (ze spacjami),

− tekst należy wyjustować (wyrównanie do prawej i lewej),

− prosimy o nieużywanie stylów w tekście,

− w tekście głównym należy stosować przypisy w nawiasach kwadratowych wg wytycznych

Wykaz  literatury należy przygotować alfabetycznie w stylu Chicago (The Chicago Manual of Style)

  1. Czcionki:

− dla głównego tekstu – Times New Roman 12 pkt, interlinia 1,5 (półtora wiersza),

− tytuły i podtytuły – Times New Roman 12 pkt.

  1. Tabele i rysunki:

− tabele i rysunki (w szarościach) muszą się mieścić w podanej ramce kolumny

− dla nagłówków tabel i rysunków stosujemy czcionkę 10 pkt, dla źródeł – 10 pkt,

− w zależności od ilości danych w tabelach i rysunkach stosujemy czcionkę od 6 do 10 pkt.

  1. Układ artykułu

Imię i nazwisko autora artykułu (12 pkt)

Afiliacja – 10 pkt

Email

TYTUŁ ARTYKUŁU (14 pkt)

Streszczenie: ...... w języku polskim około 100 słów (10 pkt).

Słowa kluczowe: 3 do 5 słów (10 pkt).

Wprowadzenie (12 pkt)

Miejsce na tekst podstawowy zaczynający się od akapitu. (12 pkt, interlinia 1,5 pkt).

  1. Nagłówek (12 pkt)

Miejsce na tekst podstawowy zaczynający się od akapitu (12 pkt, interlinia 1,5 pkt).

1.1. Nagłówek kolejny (12 pkt)

Miejsce na tekst podstawowy zaczynający się od akapitu (12 pkt, interlinia 1,5 pkt).

 

Przypisy

  1. W tekście głównym obowiązuje system podawania źródeł w nawiasach kwadratowych znajdujących się bezpośrednio w tekście i zawierających nazwisko autora, rok wydania, ewentualnie stronę cytowanej publikacji: [nazwisko autora, rok].
  2. System ten wymaga każdorazowo po odwołaniu się do publikacji innego autora podania

w tekście zasadniczym nazwiska tegoż autora i roku wydania jego pracy, przy czym sposób podawania tych danych zależy od kontekstu zdania, np.:

  • Jacek Pasieczny [2002] odnosi dyskurs do pojęcia interakcji społecznej.
  • Odbiciem tego stanu rzeczy jest umieszczenie badań nad tekstem pisanym w ramach

analizy dyskursu [Pasieczny, 2002].

  1. W przypadku powoływania się na określony fragment cytowanego dokumentu, oprócz

nazwiska i roku należy podać numer odpowiedniej strony materiału źródłowego, np.:

  • [Pasieczny, 2002, s.20].
  1. Jeżeli dana publikacja ma dwóch autorów, wówczas podaje się oba nazwiska, łącząc je

spójnikiem i, np.:

  • [Michalski i Pajewska, 2001].

Podobnie można postąpić w przypadku trzech autorów, np.:

  • [Malinowski, Nowak i Kowalski, 2001].

Jeżeli autorów jest więcej niż trzech, podaje się tylko pierwszego z nich z dodatkiem skrótu

i in. (= i inni) np.:

  • [Malinowski i in., 2004].

Gdy cytuje się kilka publikacji autora opublikowanych w tym samym roku, po dacie

należy dodać (bez spacji) kolejne małe litery, np.:

  • [Nowak 2000a, 2000b, 2000c].

Oznaczenia te powtarza się wówczas w bibliografii zamieszczonej po tekście głównym.

Kiedy powołujemy się na pracę zbiorową, należy w tekście zasadniczym podać nazwisko redaktora naukowego publikacji oraz skrót red. w nawiasie, np.:

  • [Grzywacz i Kowalski (red.), 2015].

W bibliografii szereguje się wówczas taką pozycję według nazwiska redaktora.

  1. Przyjmuje się również zasadę, że kilka publikacji cytowanych razem (w jednym

nawiasie) szereguje się w kolejności chronologicznej, a nie według alfabetu, np.:

  • [Nowak, 1984; Malinowski, 1986; Kowalski, 2000].

Wyjątek stanowi sytuacja, gdy zachodzi potrzeba powołania się na prace kilku autorów pochodzące z różnych lat. Aby uniknąć konieczności powtarzania w nawiasie tego samego nazwiska z kolejnymi datami, szereguje się prace chronologicznie w obrębie poszczególnych autorów, np.:

  • [Nowak, 1997, 2000, 2001; Malinowski 1993, 1998, 2000].
  1. W przypadku odwołania się do aktów prawnych, należy podać początek jego nazwy:

[Ustawa o rachunkowości]

[Kodeks karny]

[Prawo bankowe]

[Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej…]

Tabele i wykresy

Tabela 1. Tytuł tabeli do lewej (10 pkt)

Źródło:  Pasieczny [2002, s. 10].

 

Wykres 1. Tytuł wykresu do lewej (10 pkt)

Źródło:  Pasieczny [2002, s. 10].

 

Podsumowanie (12 pkt)

Miejsce na tekst podstawowy zaczynający się od akapitu  (12 pkt, interlinia 1,5 pkt).

Literatura (12 pkt)

Kluczyńska Marta, Grzywacz Jacek. 2015. „System finansowania publicznej opieki zdrowotnej w Polsce w świetle doświadczeń niemieckich”. Zeszyty Naukowe PWSZ w Płocku. Nauki Ekonomiczne tom XXII: 121-132.

Kotliński Grzegorz. 2012. Dylematy marketingu banków spółdzielczych. [w:] Współczesna bankowość spółdzielcza, red. Anna Szelągowska, 261-263. Warszawa: CeDeWu.

Michalski Tomasz, Pajewska Renata. 2001. Ubezpieczenia gospodarcze. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne.

Nowacka Anna, Ścibło Andrzej. 2017. „Uwarunkowania systemu emerytalnego w Polsce”. Zeszyty Naukowe PWSZ w Płocku. Nauki Ekonomiczne tom XXV: 189-201. DOI: 10.19251/ne/2017.25(12) lub http://czasopisma.pwszplock.pl/index.php/ne/article/view/369/346 (dostęp: 15.05.2018) – jeśli nie ma numeru DOI

Pasieczny Jacek. 2002. Biznesplan. Problemy i metody. Warszawa: Equis.

Raport o sytuacji banków w 2017 r. UKNF. Warszawa 2018. https://www.knf.gov.pl/knf/pl/komponenty/img/RAPORT_O_SYTUACJI_BANKOW_2017_12_61471.pdf (dostęp 15.05.2018)

Ustawa z dnia 16 września 1982 roku. Prawo spółdzielcze. Dz.U. 2003, nr 188, poz.

1848 z późn. zm.

 

TYTUŁ ARTYKUŁU W JĘZYKU ANGIELSKIM (10 pkt)

Miejsce na tekst streszczenia w języku angielskim. (10 pkt) – do 1000 znaków (ze spacjami).

Keywords: 3 do 5 słów (10 pkt).